چرا از بازتابنده‌های نوری (رفلکتور) عکاسی استفاده می‌کنیم؟

بازتابنده نوری چیست

تابنده نوری

یک بازتابنده نوری (رفلکتور) باعث جهش نور و بازتاب آن به سوژه می‌شود. بازتابنده‌ها ابزاری مناسب برای ایجاد نور پرکننده هستند. آن‌ها همچنین می‌توانند نور چشم (کچ لایت) در پرتره‌ها ایجاد نمایند و جلوی ضد نور (سیلوئت) را گرفته و کیفت عکس تولیدی را ارتقاء دهند. بازتابنده‌ها ازنظر اقتصادی مقرون‌به‌صرفه‌اند و حتی نیاز به باتری، دکمه و سیم هم ندارند. اما بسیار از افراد حرفه‌ای آن‌ها را در کنار تمام وسایل گران‌قیمت استودیوی خودشان برای ایجاد نور نرم و خوشایند استفاده می‌کنند. در عکاسی هیچ‌چیز ساده‌تر از استفاده از بازتابنده نیست. بسته‌اش را بازکنید و آن را در هرجایی تمایل به بازتابش نور دارید استفاده نمایید!

تابنده نوری

چگونه از یک بازتابنده نور در عکاسی استفاده نماییم؟

۱- بهتر است از کدام بازتابنده استفاده کنید؟

بازتابنده‌های نوری ابزار بسیار ساده‌ای هستند، اما تقریباً مدل‌های مختلفی دارند.

تمام بازتابنده‌ها باعث بازتاب نور می‌شوند اما تغییرات جزئی روی چگونگی بازتابش نور اثر می‌گذارد.

اندازه مهم‌ترین فاکتوری است که باید به آن توجه کرد. هرچه منبع نور بزرگ‌تر باشد ، نور نرم‌تر است.

این مفهوم بر زمانی دلالت دارد که از یک استروب به همراه یک سافت باکس یا یک بازتابنده استفاده می‌نمایید.

یک باز تابنده نوری بزرگتر نور نرم خواهد داشت که این باعث یک حالت گذار نرمتر بین نواحی روشن و تیره عکس می‌شود.

هرچه بازتابنده بزرگتر باشد، سایه‌ها کمتر قابل ‌توجه هستند.علاوه بر این، بازتابنده‌ها بزرگ‌تر برای تمام انواع پوست خوشایندتر هستند. باید این را برای عکاسی پرتره به خاطر بسپارید.

بازتابنده‌های کوچک‌تر نور سخت ایجاد می‌کنند که این یعنی سایه‌ها قابل‌توجه‌تر می‌شوند. و حالت گذار کمتری بین نواحی روشن و تاریک عکس وجود دارد.

بازتابنده نوری عکاسی باید کمی بزرگ‌تر از سوژه باشد. یک بازتابنده ۴۵ اینچی برای یک یا دو نفر مناسب است و نه برای یک گروه بزرگ از آدم‌ها!

بازتابنده‌های بزرگ‌تر به خاطر نور نرمشان رایج‌تر هستند. توجه کنید که هرچه بازتابنده بزرگ‌تر باشد نگه‌داشتن آن‌هم بدون کمک سخت‌تر می‌شود.

اندازه ۴۰-۴۵ اینچ اندازه بسیار مناسبی است. نگه‌داشتن هر چیزی بزرگ‌تر از ۵۰ اینچ برای یک نفر امکان‌پذیر نیست و به کمک دیگران نیاز دارد.

می‌توانید برای سوژه‌های کوچک‌تر از بازتابنده‌های کوچک‌تر استفاده نمایید و نور سخت‌تری ایجاد کنید.

رنگ بازتابنده نیز بر نور بازتابشی اثرگذار است. یک بازتابنده سفید توپر نور نرمی را تولید می‌کند.

بازتابنده‌ای با لبه نقره‌ای نور بیشتری را نسبت به بازتابنده سفید منعکس می‌کند و باعث تولید نور تندتر اما قوی می‌گردد. بازتابنده نقره‌ای نیز مانند بازتابنده طلایی است اما نور گرم تولید می‌کند.

بسیاری از بازتابنده‌ها در بسته‌های ۵ در یک موجود هستند، یعنی می‌توانید تمام این رنگ‌ها را داشته باشید. همچنین می‌توانید بازتابنده‌های جمع‌شو مانند Westcott را انتخاب نمایید.

این نوع بازتابنده‌ها به ۳/۱ اندازه حالت باز خود تبدیل‌شده و بسیار سبک هستند. این باعث می‌شود تا آن را حتی وقتی‌که در استودیو کار نمی‌کنید با خود حمل کنید. پس دو رنگ دیگر بازتابنده چه چیزهایی هستند؟؟ اگر بخواهیم فنی بگوییم آن‌ها بازتابنده نیستند.

سمت سیاه بازتابنده نور می‌تواند جلوی نور را بگیرد. این به شما کمک می‌کند سایه ایجاد کنید.

یک رنگ سفید نیمه شفاف نیز مانند پخش‌کننده (دیفیوزر) عمل می‌کند. می‌توان آن را برای نرم کردن نور و نه بازتابش آن بین منبع نور و سوژه قرار داد.

شما می‌توانید به‌راحتی یک بسته بازتابنده را آنلاین پیدا کنید. مثلاً بازتابنده‌های ۵ در ۱ در آمازون موجود و بسیار ارزان هستند.

من کمتر از ۳۰ دلار برای اولین بسته ۵ در یک خودم خرج کردم و اندازه آن‌هم تقریباً بزرگ (۴۲ اینچ) بود.

شکل بازتابنده به شدت رنگ و اندازه آن مهم نیست، اما شکل‌های مختلفی از بازتابنده‌ها در بازار موجود است.

شکل بازتابنده باعث تغییر شکل نور چشم (کچ لایت) در پرتره‌ها می‌شود. بنابراین شکلی را انتخاب کنید که می‌خواهید در چشم سوژه خود بازتابش کنید.

یک نوع دیگر را نیز باید در نظر بگیرید: بازتابنده‌های روزنه دار. این‌ها مانند بازتابنده‌های معمولی هستند که در وسطشان یک روزنه ایجاد شده است که دوربین به آن متصل می‌شود.

بازتابنده‌های روزنه دار برای بک لایتینگ بسیار مناسب هستند و کار کردن با آن‌ها بسیار ساده‌تر است اما قیمت بالاتری هم دارند. (بله! می‌توانید با سوراخ کردن یک بازتابنده معمولی ارزان یکی از آن‌ها را برای خود بسازید)

تابنده نوری

۲٫ چگونگی بررسی نور را در صحنه موردنظر: شدت و موقعیت

بازتابنده‌های نوری عکاسی نور موجود را  بازتاب می‌کنند. باید تعیین کنید که آن نور چه شدتی دارد و از کجا می‌آید. به این صورت می‌توانید بفهمید که چگونه از آن نور برای خلق عکستان استفاده نمایید. بازتابنده‌ها می‌توانند هر نوع نوری را بازتاب کنند. در صورت وجود نورکافی این شامل نور استودیو هم می‌شود.

شامل نور خورشید، یک پنجره یا یک در و نورهای ساخته دست انسان درصحنه نیز می‌شود. فلاش‌ها و استروب‎ها نیز می‌توانند با بازتابنده‌های عکاسی کار کنند.

ابتدا مطمئن شوید که نور کافی برای استفاده از بازتابنده‌ها وجود دارد. بازتابنده‌ها نمی‌توانند برای عکاسان نور تولید کنند، پس باید برای شروع نور کافی وجود داشته باشد.

من در یک روز آفتابی می‌توانم از بازتابنده به‌عنوان نور پرکننده برای بک لایتینگ یا اضافه کردن افکت‌های نورپردازی خلاقانه استفاده کنم.

در یک روز ابری نورکافی برای ایجاد افکت‌های دراماتیک وجود ندارد، اما می‌توانم با روش‌های ماهرانه از بازتابنده برای پر کردن سایه‌ها استفاده کنم.

بازتابنده‌ها در فضاهای داخلی با نور پنجره به همراه فلاش‌ها و استروب ها به‌خوبی کار می‌کنند.

جهت نور به شما می‌گوید که بازتابنده را در کجا قرار دهید. بازتابنده باید درواقع نور را بازتاب کند، پس ابتدا ببینید نور از کجا می‌آید.

شما روشن‌ترین نور بازتاب شده را درست روبروی منبع نور می‌بینید. شما می‌توانید بازتابنده را با یک زاویه نسبت به منبع نور نیز استفاده نمایید. بازتابنده را باز کنید . اگر از یک بسته ۵ در ۱ استفاده می‌کنید رنگش را هم انتخاب کنید. با یک بازتابنده ۵ در ۱ باید به شدت نور نیز توجه کنید.

وقتی خورشید در آسمان پایین است و خیلی تند نمی‌تابد من از یک بازتابنده نقره‌ای برای پرتره‌ها  استفاده می‌کنم.

در ساعات اولیه روز از بازتابنده نقره‌ای برای عکاسی و خورشید درخشان استفاده نمایید. این نور می‌تواند آن‌چنان شدید باشد که باعث اخم کردن سوژه شما شود.

اگر خورشید درخشان است در آسمان بالاتر است از بازتابنده سفید استفاده نمایید.

۳٫ چگونگی یافتن یک زاویه بازتابشی:

با داشتن زاویه و شدت نور، باید بهترین زاویه برای بازتابش نور را یافت.

تغییرات کوچک در موقعیت بازتابنده می‌تواند تغییرات بزرگی درجایی که نور بازتابش می‌شود ایجاد نماید. وقتی‌که بازتابنده را تنظیم می‌نمایید، دقت کنید که نور چگونه تغییر می‌کند. اما از کجا باید شروع کنید؟ شما اغلب بازتابنده‌های عکاسی را روبروی منبع نور نگه می‌دارید، اما ممکن است تغییراتی در آن به وجود آورید.

موقعیت‌های مختلفی هستند که در آن بازتابنده به‌خوبی عمل می‌کند:

مستقیماً روبروی منبع نور:

در این حالت اکثر نور بازتابش می‌شود. این مدل برای بک لایتینگ عالی است. تنها وقتی‌که منبع نور دقیقاً پشت سوژه است. با بازتاب کردن نور روی سوژه باعث می‌شوید که سوژه به‌خوبی نورپردازی شود. تمام جزئیات داخل آسمان را دست‌نخورده باقی بگذارید. این وضعیت بازتابنده دوربین من است وقتی‌که در ساعت طلایی به عکاسی پرتره می‌پردازم. آن به خاطر نورپردازی نرم زیبا و نورهای چشم است.

در یک زاویه با منبع نور:

شما نمی‌توانید بازتابنده را با زاویه خیلی زیاد از منبع نور بگذارید زیرا دیگر هیچ نوری بازتاب داده نمی‌شود، اما می‌توانید آزمایش کنید و مقداری آن را به طرفین منبع نور زاویه دهید. زاویه بازتابنده را برای بازتاب دادن نور به سمت سوژه تنظیم کنید. شما همچنین نیاز ندارید که بازتابنده را با زاویه ۹۰ درجه نسبت به زمین قرار دهید. بالا یا پایین بازتابنده را تکان دهید تا نور را دقیقاً به‌جایی بفرستید که تمایل دارد.

موازی با زمین:

نگه‌داشتن بازتابنده موازی با منبع نور تنها گزینه نیست. وقتی‌که از یک پرتره عکس می‌گیرید، یک بازتابنده را روی زمین قرار دهید یا از سوژه بخواهید که یک بازتابنده را روی پای خورد نگه دارد. این باعث پر شدن سایه‌های زیر چشم سوژه می‌شود. این موقعیت به اندازه نگه‌داشتن بازتابنده دقیقاً روبروی منبع نور دراماتیک نیست، اما می‌تواند با روشن کردن چشمان منجر به خلق یک پرتره دلنواز شود.

کجا نگه‌داشتن بازتابنده نوری عکاسی بستگی دارد. بررسی کنید که منبع اصلی نور و سوژه کجا قرار دارند.

در جلوی منبع نور قرار دادن بیشتر نور را منعکس می‌کند، اما تنظیم زاویه را هم امتحان کنید، حتی زمانی که بازتابنده موازی زمین است. این می‌تواند باعث بهبود و از بین بردن سایه‌های نامطلوب هم بشود.

۴٫ فاصله مناسب بازتابنده کدام است؟

به فرض شما موقعیت مناسب بازتابنده را یافتید، اما بازتابنده باید چقدر نزدیک به سوژه باشد؟

شما ابتدا باید یکی از قوانین جهانی نورپردازی را درک کنید. هرچه نور نزدیک‌تر باشد، نرم‌تر است.

نور خورشید (برخلاف اندازه بزرگش) سخت است زیرا خورشید میلیون‌ها کیلومتر آن‌طرف‌تر قرار دارد. خوشبختانه فاصله بازتابنده در اختیار شماست. شما باید موقعیتی را پیدا کنید که آن‌قدر نزدیک نباشد که در عکس دیده شود، همچنین آن‌قدر دور نباشد که حتی کل سوژه را پوشش ندهد.

بین این دو حد، فاصله منجر به تغییرات مهمی می‌گردد. این‌ها باعث می‌شوند که سایه‌ها چگونه از بین بروند.

اگر یک بازتابنده بزرگ خریده‌اید اما می‌خواهید یک تصویر با نور سخت داشته باشید، آن را از سوژه فاصله دهید.

یک تصویر با نور نرم می‌خواهید؟ بازتابنده را تا می‌توانید به سوژه نزدیک کنید. ممکن است بازتابنده را خودتان نگه‌دارید. در این حالت، شما می‌توانید از لنزهای مختلف استفاده کنید تا ترکیب مطلوبتان را به دست آورید.

یک گزینه دیگر درخواست از یک دوست است تا بازتابنده را نگه دارد. این کار امکانات بیشتری را در انتخاب موقعیت بازتابنده مهیا می‌کند.

این عکس در یک روز بدون ابر وقتی‌که خورشید بالای آسمان بوده تهیه شده است. سایه داخل عکس با نگه‌داشتن یک بازتابنده سیاه توسط یک فرد ایجاد شده است.

بررسی کنید که بازتابنده مناسب را داشته باشید. یعنی بازتابنده در یک زاویه مطلوب و فاصله مناسب قرار داشته باشد. حالا شما آماده‌اید که عکستان را بگیرید.

در مقایسه با یک عکس بازتابنده-لنز، به عکسی با نورپردازی دقیق‌تر خواهید رسید.

وقتی‌که در حال یادگیری یک تکنیک جدید عکاسی هستید، آزمایش کردن همیشه یک ایده مناسب است. سعی کنید عکس‌های متعددی با بازتابنده در زاویه‌های مختلف بگیرید.

۵٫ چگونه در استفاده از بازتابنده‌ها خلاقیت به خرج دهیم؟

تا به اینجا تنها کاربرد سنتی بازتابنده‌ها به‌عنوان نور اصلی یا پرکننده را پوشش دادیم. اما آن‌ها کاربردهای خلاقانه دیگری هم دارند، مخصوصاً اگر یک بازتابنده ۵ در ۱ داشته باشید.

بعدازاین که اصول پایه را به‌خوبی یاد گرفتید، در اینجا حقه‌های دیگری درباره بازتابنده‌ها موجود است.

لبه‌های بازتابنده را خم کنید. اکثر بازتابنده‌ها انعطاف‌پذیرند. شما می‌توانید زاویه نور را تنظیم کنید، همچنین با خم کردن لبه‌ها می‌توانید نور را بیشتر شکل دهید.

سایه‌ها را با یک بازتابنده سیاه عمیق‌تر کنید. رنگ سیاه نور را جذب می‌کند. از این برای تیره‌تر کردن سایه‌ها در عکس از طریق قرار دادن بازتابنده سیاه در سمت سایه سوژه استفاده کنید. تفاوت معمولاً جزئی است، اما برای تولید سایه‌های دراماتیک بسیار مفید است.

سایه‌ی خود را با دیفیوز ایجاد کنید. خورشید در بالای آسمان است و هیچ سایه‌های موجود نیست؟ با استفاده از یک صفحه سفید نیمه شفاف سایه ایجاد کنید. برای انجام این کار، آن صفحه را بین منبع نور و سوژه خود قرار دهید. این کار برای سوژه‌های کوچک و یا یک نفر است و نه برای یک گروه از آدم‌ها. این روش می‌تواند عکس‌های غیرممکن را دلپذیر کند.

بازتابنده‌ها می‌توانند به‌عنوان پرده پس‌زمینه دو برابر شوند. در صورت نیاز، می‌توان با استفاده از لبه‌های سیاه یا سفید از بازتابنده‌ها به‌عنوان پرده پس‌زمینه نیز استفاده کرد.

یاد بگیرید به دنبال بازتابنده‌های طبیعی باشید. شما نیازی ندارید که حتماً با استفاده از یک بازتابنده نور را منعکس کنید. درک بازتابنده‌ها به شما کمک می‌کند که هنگام عکاسی از بازتابنده‌های طبیعی استفاده کنید. یک دیوار بزرگ آجری یا جاده سیمانی رنگ‌شده خاصیت بازتابشی دارند. ایستادن روی سنگفرش سیاه مانند ایستادن روی بازتابنده سیاه است. شما نمی‌توانید آجرها را مانند بازتابنده جابجا کنید. آنچه می‌توانید انجام دهید این است که محل‌های مناسب دارای بازتابنده‌های از پیش‌ساخته شده را پیدا کنید.

یک بازتابنده به همراه نورهای استودیو استفاده نمایید. یک نور استودیو به همراه یک بازتابنده می‌تواند ستاپ های نورپردازی دو نوره را ایجاد نماید. بازتابنده را در سوی مخالف یک فلاش یا یک استروب استودیو قرار دهید. این می‌تواند سایه‌ها را برای نورپردازی استودیوی نرم‌تر پر کند.

نتیجه‌گیری :

به‌طور خلاصه، بازتابنده‌ها ابزاری ارزان برای نورپردازی عکاسی هستند. اولین بازتابنده من یک بازتابنده کمتر از ۳۰ دلار بود. با آن وسیله جانبی ارزان من یاد گرفتم که چگونه با بک لایتینگ کار کنم. و چگونه نورهای چشم و افکت‌های خلاقانه نورپردازی ایجاد کنم.

من الان دو فلاش دوربین برای ایجاد همان افکت‌ها دارم. و هنوز اغلب از بازتابنده‌هایم استفاده می‌کنم.

یک بازتابنده نور طبیعی را بازتاب می‌کند. این باعث سهولت در هماهنگ کردن نور پرکننده با بقیه نورهای موجود درصحنه بدون نیاز به هیچ‌چیز دیگر می‌شود.

یک بازتابنده بزرگ منجر به تولید نور نرم می‌شود که برای پرتره‌ها بسیار عالی است.

این همچنین برای عکس‌های تولیدی و بسیار دیگر از انواع عکس‌ها مفید است. بازتابنده‌های عکاسی برای مبتدیان بهترین روش برای داشتن نورپردازی خلاقانه است.

دیدگاه‌ها ۰

*
*